Immigranten eind 19e eeuw

Geplaatst in Uncategorized op april 17th, 2011 door Tom

Immigratie heeft de gemoederen de laatste decennia flink beziggehouden. De voorstellen om de Hollandse cultuur te beschermen tonen helaas een gebrek aan historisch besef. Ruim een  eeuw geleden werd Amsterdam ook al overspoeld door immigranten. De stad groeide in enkele decennia van 230.000 naar 510.000 inwoners.

De immigranten kwamen van het platteland en hadden de baantjes voor het oprapen. Pas later ontdekte men de verschillen in waarden en normen met deze veelal ongeschoolde arbeiders. Eigen verenigingen waren toen al opgericht, natuurlijk toegejuicht door de grachtengordelpers. Ook toen hadden deze verenigingen als doel het in standhouden van de eigen cultuur en taal. Men was trots op de eigen identiteit. Sterker nog er verschenen advertenties met kortingen als men in ‘eigen’ winkels kocht! Je kunt het nalezen in een een boekje van zo’n tot politiecommissaris opgeklommen allochtoon. Daarin verteld hij ongegeneerd over de blijdschap als hij zich weer eens in het Fries kon uitdrukken.

Ja, zo’n vreemde cultuur moet je altijd in de gaten houden. Voor je het weet worden de typisch Hollandse aspecten weggevaagd!

Bron: Ons Amsterdam 52ste jaargang, nummer 11

 

Een korte geschiedenis van de binnenstad

Geplaatst in 20e eeuw, Centrum op april 9th, 2011 door Tom

Na de Tweede wereldoorlog was het oostelijk deel van de oude binnenstad grotendeels verlaten, hier hadden de joden gewoond. De meesten kwamen niet terug, en bovendien waren hun huizen gestript bij de zoektocht naar brandstof tijdens de hongerwinter. De wederopbouw gaf bewoners van de binnenstad een auto, een wasmachine en vrije tijd maar geen parkeerplaats, tuin of doorzonwoning. De oplossing werd gevonden in de slaapstad; Purmerend groeide met een factor honderd, Almere werd in 1976 opgericht.

De binnenstad liep verder leeg, dat werd bestreden met het ontsluiten van die stad. Hiervoor moest weliswaar het oostelijk deel worden opgeofferd, maar het luxer westelijke deel kon worden gered. Er werd begonnen met de aanleg van een vierbaans straat terwijl de eerste metro de buitenwijken in groef. Beide botsten op de Nieuwmarkt.

Daar waren twee geheel verschillende groepen neergestreken. Aangetrokken door de stank van rotte funderingen. Enerzijds de speculanten op stijgende grondprijzen, anderzijds links radicalen met een anarchistisch ideaal, gratis wonen!
Krakers, achtergebleven bewoners en liefhebbers van historisch erfgoed sloegen de handen ineen. Zij boden verzet tegen de sloop en beschuldigden de gemeente van samenzweren met de vastgoed jongens.
Die gemeente, bestaande uit de vorige generatie links radicalen, was bezig met de uitvoering van het socialistisch ideaal: iedereen een auto en een huis met een tuintje. Helaas, dat ideaal had Jan met de Pet reeds in Almere en Purmerend gevonden.
Omdat hippies geen pr-adviseurs inhuren – ja maar, wij zijn ook tegen het groot-kapitaal, echt! – verloor de gemeente de strijd.

De autoweg werd afgebogen, en meer metro’s kwamen er (voorlopig) niet. De krakers gingen huren, en dertig jaar later worden zij op hun beurt beschuldigd. Zij duwen de rest van Nederland (lees Almere en Purmerend) hun linkse ideeën door de strot. Een weerwoord – ja maar, wij zijn tégen dwang, echt! – is er ook nu niet.